Στο συλλείτουργο προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων κ. Χρυσόστομος, ενώ συλλειτούργησαν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως κ. Νικηφόρος, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κοτυαίου κ. Διονύσιος, βοηθός του Μητροπολίτου Ιταλίας, και ο οικείος Ποιμενάρχης Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος.
Τον λόγο διακόνησε ο προεξάρχων Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χαλκίδος κ. Χρυσόστομος, ο οποίος, αφού με ευγνωμοσύνη ευχαρίστησε τον φίλο, οικείο και παλαιό συμφοιτητή του στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή Μητροπολίτη Κερκύρας για την πρόσκληση και την αγάπη, αναφέρθηκε στην ευλογημένη συγκυρία της αναμνήσεως του υπερφυούς θαύματος διά του οποίου ο Άγιος Σπυρίδων έσωσε την Κέρκυρα, το οποίο έγινε κατά την περίοδο της μεγάλης Δεσποτικής εορτής της Μεταμορφώσεως του Κυρίου.
Μέσα από αυτό το θαύμα ο Χριστός έδειξε ότι είναι ο Υιός του Θεού, ότι ζώντων και νεκρών κυριεύει και προαναγγέλλει την λαμπρότητα της Αναστάσεως, η οποία δεν θα έρθει μόνο για Εκείνον, αλλά και για όλους εμάς. Μέσα από την Μεταμόρφωση έχουμε τη δυνατότητα, όπως οι μαθητές του Χριστού, αν είμαστε φιλότιμοι στον αγώνα και παλεύουμε για τις αρετές, να δούμε το φως της Μεταμορφώσεως, που δεν είναι ανθρώπινο δημιούργημα αλλά έκφραση των ακτίστων ενεργειών του Θεού και γι’ αυτό ονομάζεται «άκτιστον φως».
Ο Άγιος Σπυρίδων έζησε στη ζωή του τις δυνατότητες που έδωσε ο Χριστός στον κάθε άνθρωπο. Μας δείχνει ότι μέσα από τη σχέση με τον Χριστό ζούμε την αγάπη και την αφοσίωση στον Θεό. Ο Άγιος έζησε με απλό και ταπεινό φρόνημα, προϋπόθεση για όποιον θέλει να συνάψει σχέση με τον Χριστό. Ένδυμα της θεότητος είναι η ταπεινοφροσύνη και στους ταπεινούς επέρχεται η χάρις. Υπήρξε ο Άγιος φιλότιμος εργάτης της αρετής, έγγαμος, με οικογένεια και παιδιά, αξιώθηκε να είναι λειτουργός του ιερού θυσιαστηρίου, διότι ο ιερέας είναι δώρο του Θεού και ανήκει στον Θεό, και σαρκώνει την αγάπη του Θεού προς τον λαό. Ο ιερέας γίνεται έτσι πατέρας, «παπάς» και «πατερούλης» του λαού. Ο Άγιος Σπυρίδων άντεξε στην δοκιμασία της μοναξιάς, καθώς έφυγε από τη ζωή η γυναίκα του. Ο Άγιος έλαβε τότε το δώρο της αρχιερωσύνης από τον Θεό και αξιώθηκε να υπερασπιστεί την πίστη στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο. Είχε αγγέλους συλλειτουργούς, όπως έχουν όλοι οι Αρχιερείς και οι ιερείς στη θεία λειτουργία. Ο Άγιος Σπυρίδων όμως του έβλεπε κιόλας, είχε καρδιά καθαρή από τα πάθη και τις αμαρτίες και από κάθε μολυσμό σαρκός και πνεύματος και άκουγε τους Αγγέλους να ανταποκρίνονται στις λειτουργικές του εκφωνήσεις.
Όταν έφυγε από τη ζωή ο Θεός τον χαρίτωσε με την αφθαρσία του σώματος, για να προαναγγέλλει την ανάσταση των νεκρών. Μας υπενθυμίζει έτσι δεν αγιάζεται μόνο η ψυχή του ανθρώπου, αλλά και το σώμα του, καθώς και αυτό μετέχει στα μυστήρια και στη θεία κοινωνία. Πολλοί σοφοί μίλησαν για την προτεραιότητα της ψυχής. Κανείς όμως δεν είπε ότι ότι το σώμα του ανθρώπου είναι εκκλησία, και σ’ αυτό κατοικεί, αν ο άνθρωπος το επιτρέψει, το Άγιο Πνεύμα, κατοικεί ο ίδιος ο Θεός και δοξάζεται. Γι’ αυτό το σώμα δεν είναι φυλακή της ψυχής. Το σώμα δεν είναι δικό μας, για να το κάνουμε ό,τι θέλουμε. Είναι η πιο σατανική και η πιο εγωιστική φράση, που δυστυχώς συχνά την ακούμε. Ποιος άλλος ανύψωσε την ανθρώπινη φύση; Ο Χριστός φτώχυνε προσλαμβάνοντας τη φύση μας. Δεν θυσίασε κανέναν, όπως κάνουν πολλοί ισχυροί, αλλά θυσιάστηκε ο Ίδιος για να σωθούμε. Αυτό είναι το μέλλον μας. Δεν είμαστε πλασμένοι για τον τάφο. Δεν είναι η τελευταία πράξη της ζωής μας ο θάνατος, αλλά είναι ένα πέρασμα από τη γη στον ουρανό, από τα πρόσκαιρα στα αιώνια, από τα φθαρτά στα άφθαρτα.
Δοξάζουμε λοιπόν τον Θεό για το μεγάλο δώρο του Αγίου Σπυρίδωνος. Και μας καλεί ο λειτουργός να προσερχόμαστε να κοινωνήσουμε το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης, για να γίνουμε φωτός μέτοχοι, σε μία κοινωνία που προπαγανδίζει αδίστακτα το σκοτάδι, θα είμαστε μαζί με τον αληθινό Θεό, που θα ανοίξει τους τάφους στην Δευτέρα Παρουσία για να ζήσει μαζί μας ζωή αιώνια και ατελεύτητη.
Ο κ. Χρυσόστομος ευχήθηκε στον Μητροπολίτη Κερκύρας να είναι γεμάτος από τη χαρά της θείας Μεταμορφώσεως και της Αναστάσεως του Χριστού, ώστε να εκπέμπει τη χαρά και τη χάρη της πίστεως και όλοι να γίνουν συγκληρονόμοι της χαράς που η Βασιλεία του Θεού προσφέρει.
About The Author
Διαβάστε επίσης
Η Ακολουθία του Μεγάλου Παρακλητικού Κανόνος προς την Υπεραγία Θεοτόκο στο Μοναστηριακό Μετόχιο της Παναγίας της Χρυσοπηγής, στη Σίφνο
Μήνυμα του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας κ.κ. Μακαρίου για τη Διεθνή Ημέρα Νεολαίας
«Καὶ σὲ μεσίτριαν ἔχω»