Έσκαψαν λάκκο έξω απ’ το Αϊβαλί και τον έθαψαν ζωντανό. Ήταν μητροπολίτης.

Υπηρέτησε ενορίες στην Κριμαία, στη Συμφερόπολη, τη Σεβαστούπολη και τη Θεοδοσία. Όταν επέστρεψε στη Σμύρνη, ανέλαβε σημαντικά καθήκοντα δίπλα στον Μητροπολίτη Χρυσόστομο. Το 1913 χειροτονήθηκε επίσκοπος Ξανθουπόλεως, και το 1922 εξελέγη Μητροπολίτης Μοσχονησίων. Δεν πρόλαβε όμως να ποιμάνει για πολύ. Εκείνη τη χρονιά θα του έδινε το στέμμα του μαρτυρίου.

Στις 15 Σεπτεμβρίου 1922, μέσα στον όλεθρο της Μικρασιατικής Καταστροφής, συνελήφθη από τουρκικές δυνάμεις μαζί με άλλους ιερείς. Δεν τον σκότωσαν με μια σφαίρα. Δεν του έδωσαν καν την ευκαιρία να προσευχηθεί. Λέγεται ότι έσκαψαν λάκκο έξω από τις Κυδωνίες – το σημερινό Αϊβαλί – και τον έθαψαν ζωντανό, μαζί με τους ιερείς του. Άλλες μαρτυρίες μιλούν για βασανιστήρια, για πετάλωμα, για φρικτά χτυπήματα μέχρι να λυγίσει. Μα δεν λύγισε.

Οι μαρτυρίες διαφέρουν στις λεπτομέρειες, αλλά όλες συμφωνούν σε ένα πράγμα: ο Αμβρόσιος μαρτύρησε. Και το μαρτύριο του δεν ήταν μεμονωμένο. Ήταν σύμβολο της θυσίας των Μικρασιατών κληρικών εκείνης της χρονιάς. Χιλιάδες ξεριζώθηκαν, εκατοντάδες εκτελέστηκαν, μερικοί αγιοποιήθηκαν για την πίστη και την αυταπάρνησή τους.