Ἀγαπητοί μου,
Ἕνα θέμα, τό ὁποῖο δέν ἔχουμε προσέξει ὅσο θά ἔπρεπε στή ζωή μας, εἶναι τό θέμα τῆς χαρᾶς τῶν χριστιανῶν. Εἶναι ἀληθές ὅτι πολλές φορές, ἐξετάζοντας τόν ἑαυτό μας, διαπιστώνουμε νά ἐπικρατεῖ θλίψη, στενοχώρια, ἀθυμία καί πικρία. Ἡ χαρά ἀπουσιάζει, ἡ καλή διάθεση ἐλλείπει καί ὡς ἐκ τούτου ὅλη ἡ συμπεριφορά μας ἐπηρεάζεται ἄμεσα, μέ δυσμενεῖς συνέπειες στή καθημερινή μας ζωή. Γκρίνια, ἄσχημα λόγια, βαναυσότητα, κατήφεια, ἀπρέπεια ἔρχονται στό προσκήνιο.
Ὡστόσο, δέν νοεῖται αὐθεντικός χριστιανός χωρίς τήν χαρά στή βιοτή του. Δέν μπορεῖ ὁ πιστός χριστιανός νά εἶναι θλιμμένος, περίλυπος, στενόχωρος σέ συναισθήματα ψυχικῆς εὐφροσύνης. Ἡ χαρά πρέπει νά κυριαρχεῖ, ἡ εὐγένεια, ἡ ἀρχοντιά, ἡ ἀνωτερότητα, ὁ πολιτισμός τῆς ψυχῆς.
Γιά τήν ὑπέρβαση ὅμως τῆς λύπης καί τήν ἐγκαθίδρυση τῆς χαρᾶς εἶναι ἀνάγκη νά προσέξουμε μερικά σημεῖα:
Πρωταρχικά, ὀφείλουμε νά γνωρίζουμε ὅτι τήν κάθε λύπη στόν ἄνθρωπο τήν δημιουργεῖ τό βάρος τῆς ἁμαρτίας. Ἕνα ἀρχαῖο κείμενο, τῶν Ἀποστολικῶν Πατέρων, ὁ «Ποιμήν» τοῦ Ἑρμᾶ, ἀναφέρει ὅτι: «Ἡ λύπη παρουσιάζεται ὡς πάντων τῶν πνευμάτων πονηροτέρα καί δεινοτάτη τοῖς δούλοις τοῦ Θεοῦ καί παρά πάντα τά πνεύματα καταφθείρει τόν ἄνθρωπον». Ἡ ἁμαρτωλή ζωή φέρει κατάθλιψη στή ψυχή. Ἡ ἁμαρτία εἶναι σκοτάδι καί δέν σέ ἀφήνει νά χαρεῖς τό φῶς. Ἔτσι ἁπλώνεται ἕνας πνευματικός νυσταγμός. Ὁ νυσταγμός τῆς ψυχῆς. Δηλαδή ὁ ἄνθρωπος αἰχμαλωτίζεται στή θλίψη καί καθηλώνεται σέ λυπηρά γεγονότα. Ἀντιθέτως, ὁ πνευματικός ἀγῶνας γιά τήν κατάκτηση τῶν ἀρετῶν εἶναι διαρκής χαρά καί ἐλευθερία καί λύτρωση.
Ἡ ἀπόκτηση τῆς χαρᾶς πραγματώνεται μέ τήν μετάνοια. Ὁ ἄνθρωπος, πού μετανοεῖ, χαίρει καί μαζί του χαίρει καί ὁλόκληρος ὁ πνευματικός κόσμος. «Χαρά ἔσται ἐν τῷ οὐρανῷ ἐπί ἑνί ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι» (Λουκ. ιε’, 7). Ὁ Ἀπ. Παῦλος μᾶς συμβουλεύει ἐν προκειμένῳ νά διώξουμε ἀπό μέσα μας τόν «ὄγκο τῆς ἁμαρτίας» (Ἑβρ. ιβ’, 1-10) καί νά εἴμαστε ἀγωνιστές τοῦ καλοῦ, ἀπηλλαγμένοι ἀπό τά πάθη καί τά βάρη τῆς ἁμαρτίας, ἔχοντες ἀγαθή καί καθαρή τήν συνείδησή μας, χωρίς τύψεις. Τότε ἐγκαθίσταται μέσα μας ἡ χαρά.
Ἔπειτα, ἡ ἐπικοινωνία μέ τό Θεό, πού πραγματώνεται στή λατρευτική ζωή τῆς Ἐκκλησίας, φέρει τήν καταλλαγή, τήν ἠρεμία, τήν χαρά. Ὁ φιλακόλουθος καί προπαντός ἐκεῖνος, πού μεταλαμβάνει τῶν θείων καί ἀχράντων Μυστηρίων, εἶναι ὁ πεπληρωμένος ἀπό ἀληθινή χαρά ἄνθρωπος.
Ἐπιπλέον, τήν χαρά τήν φέρει καί ἡ ἐφαρμογή στήν πράξη τῆς ἐντολῆς τῆς ἀγάπης. Τά ἔργα εὐποιΐας, φιλανθρωπίας, ἐλεημοσύνης, διακονίας τοῦ πλησίον, ἀλλά καί ἱεραποστολῆς εἶναι ἐκεῖνα πού ὁδηγοῦν στή χαρά.
Ἡ χαρά, λοιπόν, συνυφασμένη μέ τήν χριστιανική ἰδιότητα, εἶναι ἡ χαρά τῆς ἑνώσεως μέ τόν ζῶντα Κύριον. Εἶναι ἡ χαρά, ὡς καρπός τοῦ Ἁγίου Πνεύματος (Γαλ. ε’, 22). Τό δέ ἀποκορύφωμα τῆς ὑπερτέλειας χαρᾶς, πού ἀνήκει στά τέκνα τοῦ Θεοῦ, εἶναι ὁ Παράδεισος, ἡ κοινωνία μέ τόν Θεό, ἡ ἀνεκλάλητη χαρά τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν, πού μακάρι ν’ ἀξιωθοῦμε.
Ἡ χαρά δέν βρίσκεται στά ὑλικά ἀγαθά, στίς γήϊνες ἀπολαύσεις, στίς διασκεδάσεις καί τίς πρόσκαιρες τιμές.
Λέγει ὁ Ἱερός Χρυσόστομος: «Τήν χαράν δέν τήν κάμνει οὔτε τό πλῆθος τῶν χρημάτων οὔτε δυναστείας ὄγκος οὔτε ἰσχύς σώματος οὔτε πολυτέλεια τραπέζης οὔτε ἱματίων κόσμος οὔτε ἄλλο τι τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων, ἀλλά μόνον τό πνευματικόν κατόρθωμα καί τό ἀγαθόν συνειδός. Ἐκεῖνος πού ἔχει τό τελευταῖον, ἔστω καί ἄν φορῇ ράκη καί ἄν παλαίῃ μέ τόν λιμόν, εἶναι εὐθυμότερος τῶν «σφόδρα τρυφώντων» (Ὁμιλία εἰς τήν πρός Ρωμαίους 1, 4, PG 60, 400).
Νά γνωρίζουμε ὅτι ὁ Κύριος μᾶς ἐλευθερώνει ἀπό τίς λῦπες, ἀπό τούς πειρασμούς καί τά ποικίλα ἐμπόδια καί μᾶς ἀνεβάζει πνευματικά στά οὐράνια. Μή λυπούμεθα, λοιπόν, μήν εἴμεθα μικρόψυχοι καί σκυθρωποί. Γι’ αὐτό καί ὅταν ἀναστήθηκε ὁ Χριστός , ὁ πρῶτος λόγος Του ἦταν τό: «Χαίρετε» (Ματθ. κη’, 9).
Ἀγαπητοί μου,
Νά παρακαλοῦμε τόν Κύριον νά μᾶς δίνει τήν ἀγαλλίαση τοῦ Παναγίου Πνεύματος καί τό στόμα μας πάντοτε νά πληροῦται αἰνέσεως καί δοξολογίας καί ὅλες τίς ἡμέρες τῆς ζωῆς μας νά εὐλογοῦμε τόν Ποιητή καί Εὐεργέτη μας, τόν ἀληθινό Θεό. Τότε θά ἔχουμε τήν ἀληθινή χαρά μέσα μας, τήν θεόσδοτη, τήν πνευματική, τήν ἁγία χαρά!
Μετά πολλῶν πατρικῶν εὐχῶν
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ο ΜΑΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ Γ’
About The Author
Διαβάστε επίσης
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης στην έναρξη του Διπλωματικού Φόρουμ της Αττάλειας
Ο Σεβ. Μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ. Πρόδρομος στις Σέρρες
“Λαμπρά Πανήγυρις της Πολιούχου του Αιγίου Ζωοδόχου Πηγής – Παναγίας Τρυπητής”