22 Ιουλίου 2025
«Λυπόμαστε, αλλά πάντοτε χαιρόμαστε· είμαστε φτωχοί, αλλά πολλούς πλουτίζουμε· είμαστε άχρηστοι, αλλά τα πάντα κατέχουμε».
(Β΄ Κορινθίους 6,10)
Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές,
Ο Πατριάρχης Θεόφιλος Γ΄ και εγώ επιστρέψαμε από τη Γάζα με ραγισμένες καρδιές. Αλλά και ενθαρρυμένοι από τις μαρτυρίες πολλών ανθρώπων που συναντήσαμε.
Μπήκαμε σε έναν τόπο καταστροφής, αλλά και υπέροχης ανθρωπιάς. Περπατήσαμε μέσα στη σκόνη των ερειπίων, προσπερνώντας γκρεμισμένα κτίρια και σκηνές παντού: σε αυλές, σοκάκια, στους δρόμους και στην παραλία – σκηνές που έχουν γίνει σπίτια για όσους έχουν χάσει τα πάντα. Σταθήκαμε ανάμεσα σε οικογένειες που έχουν χάσει τον λογαριασμό από τις μέρες της εξορίας επειδή δεν βλέπουν ορίζοντα για επιστροφή. Τα παιδιά μιλούσαν και έπαιζαν χωρίς να ανοιγοκλείσουν το μάτι τους – είχαν ήδη συνηθίσει τον θόρυβο των βομβαρδισμών.
Κι όμως, μέσα σε όλα αυτά, συναντήσαμε κάτι βαθύτερο από την καταστροφή: την αξιοπρέπεια του ανθρώπινου πνεύματος που αρνείται να σβήσει. Συναντήσαμε μητέρες που ετοιμάζουν φαγητό για τους άλλους, νοσοκόμες που περιποιούνται πληγές με ευγένεια και ανθρώπους όλων των θρησκειών που εξακολουθούν να προσεύχονται στον Θεό που βλέπει και δεν ξεχνά ποτέ.
Ο Χριστός δεν απουσιάζει από τη Γάζα. Είναι εκεί — σταυρωμένος ανάμεσα στους τραυματίες, θαμμένος κάτω από τα ερείπια κι όμως παρών σε κάθε πράξη ελέους, σε κάθε κερί στο σκοτάδι, σε κάθε χέρι που απλώνεται στους πάσχοντες.
Δεν έχουμε έρθει ως πολιτικοί ή διπλωμάτες, αλλά ως ποιμένες. Η Εκκλησία, ολόκληρη η χριστιανική κοινότητα, δεν θα τους εγκαταλείψει ποτέ.
Είναι σημαντικό να τονίσουμε και να επαναλάβουμε ότι η αποστολή μας δεν απευθύνεται σε μια συγκεκριμένη ομάδα, αλλά σε όλους. Τα νοσοκομεία, τα καταφύγια, τα σχολεία, οι ενορίες μας — ο Άγιος Πορφύριος, η Αγία Οικογένεια, το Αραβικό Νοσοκομείο Αλ-Αχλί, η Caritas — είναι χώροι συνάντησης και μοιράσματος για όλους: Χριστιανούς, Μουσουλμάνους, πιστούς, αμφισβήτητες, πρόσφυγες, παιδιά.
Η ανθρωπιστική βοήθεια δεν είναι μόνο απαραίτητη — είναι ζήτημα ζωής και θανάτου. Η άρνησή της δεν αποτελεί καθυστέρηση, αλλά καταδίκη. Κάθε ώρα χωρίς φαγητό, νερό, φάρμακα και στέγη προκαλεί βαθιά βλάβη.
Το έχουμε δει: Άντρες που περιμένουν στον ήλιο για ώρες με την ελπίδα ενός απλού γεύματος. Αυτή είναι μια ταπείνωση που είναι δύσκολο να την ανεχθείς όταν τη βλέπεις με τα ίδια σου τα μάτια. Είναι ηθικά απαράδεκτη και αδικαιολόγητη.
Ως εκ τούτου, υποστηρίζουμε το έργο όλων των ανθρωπιστικών φορέων — τοπικών και διεθνών, χριστιανών και μουσουλμάνων, θρησκευτικών και κοσμικών — που διακινδυνεύουν τα πάντα για να φέρουν ζωή σε αυτή τη θάλασσα της ανθρώπινης καταστροφής.
Και σήμερα υψώνουμε τη φωνή μας σε μια έκκληση προς τους ηγέτες αυτής της περιοχής και του κόσμου: δεν μπορεί να υπάρξει μέλλον που να βασίζεται στην αιχμαλωσία, τον εκτοπισμό Παλαιστινίων ή την εκδίκηση. Πρέπει να υπάρχει ένας τρόπος που να αποκαθιστά τη ζωή, την αξιοπρέπεια και όλη την χαμένη ανθρωπιά. Κάνουμε δικά μας τα λόγια του Πάπα Λέοντα ΙΔ΄ από τον Άγγελο της περασμένης Κυριακής:
«Ανανεώνω την έκκλησή μου προς τη διεθνή κοινότητα να τηρεί το ανθρωπιστικό δίκαιο και να σέβεται την υποχρέωση προστασίας των αμάχων, καθώς και την απαγόρευση της συλλογικής τιμωρίας, της αδιάκριτης χρήσης βίας και της αναγκαστικής εκτόπισης του πληθυσμού».
Ήρθε η ώρα να τερματιστεί αυτή η ανοησία, να τερματιστεί ο πόλεμος και να τεθεί το κοινό καλό των ανθρώπων ως ύψιστη προτεραιότητα.
Προσευχόμαστε — και ζητούμε — την απελευθέρωση όλων όσων στερούνται της ελευθερίας τους, την επιστροφή των αγνοουμένων, των ομήρων και την ανάρρωση των οικογενειών που υποφέρουν πολύ από όλες τις πλευρές.
Όταν τελειώσει αυτός ο πόλεμος, θα έχουμε ένα μακρύ ταξίδι μπροστά μας για να ξεκινήσουμε τη διαδικασία επούλωσης και συμφιλίωσης μεταξύ του Παλαιστινιακού Λαού και του Ισραηλινού Λαού, από τις πάρα πολλές πληγές που έχει προκαλέσει αυτός ο πόλεμος στις ζωές πάρα πολλών : μια γνήσια, επώδυνη και θαρραλέα συμφιλίωση. Όχι ξεχνώντας, αλλά συγχωρώντας. Όχι σβήνοντας τις πληγές, αλλά μετατρέποντάς τες σε σοφία. Μόνο ένα τέτοιο μονοπάτι μπορεί να καταστήσει δυνατή την ειρήνη — όχι μόνο πολιτικά, αλλά και ανθρώπινα.
Ως ποιμένες της Εκκλησίας στους Αγίους Τόπους, ανανεώνουμε τη δέσμευσή μας για μια δίκαιη ειρήνη, για την άνευ όρων αξιοπρέπεια και για μια αγάπη που υπερβαίνει όλα τα σύνορα.
Ας μην μετατρέψουμε την ειρήνη σε σύνθημα, ενώ ο πόλεμος παραμένει το καθημερινό ψωμί των φτωχών.
About The Author
Διαβάστε επίσης
Ο πάπας Λέων ΙΔ’ έφθασε στην Τουρκία για την πρώτη επίσκεψή του στο εξωτερικό
Βατικανό: «Τα τρόφιμα χρησιμοποιούνται ως πολεμικό όπλο, είναι απαράδεκτο», δήλωσε ο πάπας Λέων ΙΔ ‘
Βατικανό: Ο πάπας Λέων ΙΔ’ εκφράζει την αλληλεγγύη του με «τη μαρτυρική γη» της Γάζας