22 Νοεμβρίου 2026

Martyria.gr

Η Ορθόδοξη προσέγγιση στα γεγονότα!

ΔΟΞΟΛΟΓΙΑ ΕΠΙ ΤΗ 21Η ΕΠΕΤΕΙΩ ΤΗΣ ΕΝΘΡΟΝΙΣΕΩΣ ΤΗΣ Α.Θ.Μ. ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ Κ.Κ. ΘΕΟΦΙΛΟΥ

Τὴν 10:30 π.μ. ὥραν τῆς 9ης/23ης Νοεμβρίου 2026 ἔλαβε χώραν εἰς τὸ Καθολικὸν τοῦ Πανιέρου Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως Δοξολογία ἐπὶ τῇ 21ῃ ἐπετείῳ τῆς ἐκλογῆς καί Ἐνθρονίσεως  τοῦ Μακαριωτάτου Πατρὸς ἡμῶν καὶ Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου εἰς τόν ἔνδοξον Θρόνον τῆς Ἐκκλησίας Ἱεροσολύμων.

Τῆς Δοξολογίας ταύτης προεξῆρξεν ἡ Α.Θ.Μ., συνιερουργούντων Αὐτῷ τῶν μελῶν τῆς Ἁγίας καὶ Ἱερᾶς Συνόδου, τῶν Ἀρχιερέων τοῦ Πατριαρχείου καὶ πάντων τῶν Ἁγιοταφιτῶν καὶ πλείστων ἐκ τοῦ κλήρου τοῦ Πατριαρχείου ἐκ πάντων τῶν ἄκρων τῆς δικαιοδοσίας αὐτοῦ, τῇ παρουσίᾳ τοῦ Ὑπουργοῦ Ὑγιείας τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας κ. Ἀδώνιδος Γεωργιάδου, τοῦ Γενικοῦ Προξένου τῆς Ἑλλάδος εἰς τά Ἱεροσόλυμα κ. Δημητρίου Ἀγγελοσοπούλου, τῆς Πρέσβεως τῆς Ἑλλάδος εἰς Τέλ – Ἀβίβ κ. Μάγιας Σολωμοῦ, τοῦ Πρέσβεως τῆς Ρωσίας εἰς Τέλ Ἀβίβ κ. Ἀνατολίου Βικτορώβ, τοῦ διπλωματικοῦ ἀντιπροσώπου τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας εἰς τήν Παλαιστινιακήν Αὐτονομίαν κ. Μαρίου Σταύρου, τοῦ Πρέσβεως τῆς Γεωργίας κ. Beka, τῇ προσευχῇ πιστοῦ λαοῦ προσκυνητῶν καὶ μελῶν τῆς Κοινότητος Ἱεροσολύμων.

Ἅμα τῇ Ἀπολύσει, τῶν κωδώνων κροουμένων, ἔλαβε χώραν ἡ ἄνοδος τῆς Πατριαρχικῆς συνοδείας εἰς τὸ Πατριαρχεῖον.

Ἐνταῦθα προσεφώνησε τὸν Μακαριώτατον ὁ Γέρων Ἀρχιγραμματεὺς Σεβασμιώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντίνης Ἀρίσταρχος, ὡς ἕπεται:

 

«Μακαριώτατε Πάτερ καί Δέσποτα,

 Χαίρει σήμερον χαράν μεγάλην ἡ Ἐκκλησία Ἱεροσολύμων καί ἡ ἐν αὐτῇ Ἁγιοταφιτική Ἀδελφότης ἐπί τῷ χαρμοσύνῳ γεγονότι τῆς ψήφοις κανονικαῖς καί ὁμοφώνοις τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου ἐπαξίας ἐκλογῆς τῆς Ὑμετέρας σεπτῆς Μακαριότητος εἰς τόν τετιμημένον καί ἔνδοξον Θρόνον τῆς Σιωνίτιδος Ἐκκλησίας.

 Ἐπί τῷ λίαν σημαντικῷ γεγονότι τούτῳ ἔλαβε χώραν πανηγυρική τελετή Ἐνθρονίσεως εἰς τόν πανίερον Ναόν τῆς Ἀναστάσεως, τήν 9ην/22αν  Νοεμβρίου τοῦ ἔτους 2005, τῇ συμμετοχῇ καί συμπροσευχῇ πάσης τῆς Ἁγιοταφιτικῆς Ἀδελφότητος, τῶν ἱερέων  καί ἐπιτρόπων τοῦ ποιμνίου ἐξ ὅλων τῶν ἄκρων τῆς δικαιοδοσίας τοῦ Πατριαρχείου, ἐκπροσώπων ὅλων τῶν ἀδελφῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, τῶν Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν τῆς Ἁγίας Γῆς καί ἐκπροσώπων τῶν Κυβερνήσεων Ἑλλάδος, Ἰορδανίας, Ἰσραήλ, Παλαιστινιακῆς Ἀρχῆς καί Κατάρ καί ἀθρόου λαοῦ εὐσεβῶν προσκυνητῶν.

Τό γεγονός τοῦτο ὡς ἐγγυητικόν καί ἐπισφραγιστικόν τῆς διαδοχῆς, συνοχῆς, στερεώσεως καί συνεχείας τῆς Ἐκκλησίας Ἱεροσολύμων, ἀφ’ ἡμερῶν τοῦ πρώτου ἱεράρχου αὐτῆς ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου, τόν ὁποῖον Αὐτός ὁ Κύριος ἐγκατέστησε «Ποιμένα καί Διδάσκαλον καί πιστόν οἰκονόμον τῶν μυστηρίων τῶν πνευματικῶν», ἑωρτάσθη καί σήμερον διά πανηγυρικῆς Δοξολογίας εἰς τόν πανίερον Ναόν τῆς Ἀναστάσεως, ἐν ᾗ ἐδεήθημεν ὑπέρ ὑγιείας, δυνάμεως καί ἐνισχύσεως τῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος εἰς τό βαστάζειν ἄχρι τέλους τό τεθέν ἐπί τῶν ὤμων Αὐτῆς βαρύ Πατριαρχικόν Ποιμαντικόν φορτίον.

 Τό ἱερατικόν καί λειτουργικόν ἡμῶν χρέος τελέσαντες κλῆρος καί λαός, ἀνήλθομεν νῦν εἰς τό ἱερόν ἡμῶν «ὀσπίτιον» τοῦτο καί ἀπονέμομεν τῇ Ὑμετέρᾳ Μακαριότητι τόν δίκαιον ἔπαινον δι’ ὅσα Αὕτη ἐπετέλεσε καί ἐπιτελεῖ εὐεργετικά καί ὠφέλιμα διά τό Πατριαρχεῖον, τό ποίμνιον αὐτοῦ καί τήν γεραράν ἡμῶν Ἁγιοταφιτικήν Ἀδελφότητα.

Ἐν πρώτοις ἄξιον ἰδιαιτέρας μνείας τυγχάνει ὅτι ἡ Ὑμετέρα Μακαριότης ἀπ’ ἀρχῆς τῆς ἐκλογῆς καί τῆς Ἐνθρονίσεως Αὐτῆς ἐστάθη ἀνυποχώρητος καί ἀσυμβίβαστος ἔναντι τῶν προγεγενημένων ἀδιαφανῶν συμφωνιῶν τῆς ἀπεμπολήσεως ἀνυπολογίστου ἀξίας περιουσίας τοῦ Πατριαρχείου καί δή εἰς τήν Παλαιάν Πόλιν τῶν Ἱεροσολύμων, διακυβευουσῶν τό καθεστώς  αὐτῆς.

Ἐπίσης μνημονευτέον ὅτι ἡγετικῶς, σωφρόνως καί εὐφυῶς ἡ Ὑμετέρα Μακαριότης προέστη τῆς συνεργασίας μετά τῶν ἄλλων Προσκυνηματικῶν Κοινοτήτων διά τήν ἀντιμετώπισιν τῶν περιοριστικῶν μέτρων τῆς τελέσεως τῶν Ἀκολουθιῶν εἰς τόν Πανίερον Ναόν τῆς Ἀναστάσεως, διαρκοῦντος τοῦ ἐκραγέντος δεινοῦ πολέμου μεταξύ Ἡνωμένων Πολιτειῶν Ἀμερικῆς, Ἰσραήλ καί Ἰράν, ὅτε θραύσματα βλημάτων τῶν παρά τοῦ Ἰράν ἐκτοξευομένων πυραύλων ἔφθασαν καί ἐντός τοῦ Πατριαρχείου. Πρός ἀποφυγήν θυμάτων ζωῶν, ἡ Ἀστυνομία, τῇ ἐντολῇ τῆς Κυβερνήσεως, ἐπέτρεψε τήν τέλεσιν τελετῶν εἰς τόν Ναόν τῆς Ἀναστάσεως, τῇ συμμετοχῇ 15 μόνον κληρικῶν καί πιστῶν. Ἀκολουθίαι τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος ἐτελέσθησαν εἰς τόν Πατριαρχικόν καί μοναστηριακόν ναόν τῶν ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης, ἡ μετ’ εἰκόνων λιτανεία τῆς Κυριακῆς τῆς Ὀρθοδοξίας ἔλαβε χώραν ἐπί τῶν δωμάτων τοῦ ναοῦ τούτου. Παρά τά μέτρα ταῦτα, ἡ θεία λατρεία ἐσυνεχίσθη ἄνευ ἀπωλείας τῶν δικαιωμάτων ἡμῶν, ἐσυνεχίσθησαν δέ καί τά συντηρητικά  καί ἀνακαινιστικά ἔργα εἰς τόν Ναόν τῆς Ἀναστάσεως περί τήν Ροτόντα καί τό Ἑπτακάμαρον, ἀκολουθοῦντα τήν ἀνακαίνισιν τοῦ ἱεροῦ Κουβουκλίου, ὡς  καί ἡ  συντήρησις καί ψηφιοποίησις τῶν ἐγγράφων τοῦ Ἀρχείου καί ἡ διαφύλαξις τῶν τιμαλφῶν τοῦ Μουσείου ὑπό τοῦ εἰδήμονος συντηρητοῦ εἰκόνων καί χειρογράφων  καθηγητοῦ κ. Σταύρου Ἀνδρέου.  Εἰς ταῦτα προσθετέον τό προσφάτως ἀρξάμενον καί εἰς τελείωσιν βαῖνον ἔργον τῆς στεγάσεως τοῦ παρεκκλησίου τῶν Μυροφόρων, ὅπερ ἀπό διακοσίων ἐτῶν καί πλέον, λόγῳ σεισμοῦ, παρέμενεν ὑπαίθριον. Παρά τάς  δυσχερεῖς καί ἐπικινδύνους πολεμικάς  συνθήκας ἡ Ὕμετέρα Μακαριότης ἐσυνέχισε τό Ποιμαντικόν ἔργον τῆς ἠθικῆς καί ὑλικῆς συμπαραστάσως τοῦ εὐσεβοῦς ἡμῶν ποιμνίου καί ὅλων τῶν χριστιανῶν τῆς Ἁγίας Γῆς, ὡς ἐμφαίνεται ἐκ τῆς ἐπισκέψεως Αὐτῆς εἰς τήν ἱεράν Μονήν ἁγίου Πορφυρίου Γάζης καί εἰς πάντα τόν ἐναπομείναντα καί δεινοπαθοῦντα πληθυσμόν αὐτῆς καί ἐκ τῆς συλλυπητηρίου συμπαραστατικῆς ἐπισκέψεως Αὐτῆς εἰς τά θύματα τῆς προσφάτου τρομοκρατικῆς ἐπιθέσεως εἰς Κάρακ τῆς Ἰορδανίας.

Ἰδιαιτέραν μέριμναν καί ἰδιαίτερον Ποιμαντικόν ἐνδιαφέρον ἐπέδειξεν ἡ Ὑμετέρα Μακαριότης καί εἰς τούς ἑκάστοτε ἐκ διαφόρων χωρῶν προσερχομένους εἰς τό Πατριαρχεῖον εὐσεβεῖς προσκυνητάς. προκατόχων Αὐτῆς, διδασκάλων τοῦ γένους, Δοσιθέου, Παϊσίου, Θεοφάνους καί ἄλλων, πολύν ἐκ τοῦ χρόνου Αὐτῆς ἀφιέρωσεν εἰς τήν ὑποδοχήν προσκυνητῶν καί εἰς τήν εὐλογίαν καί καθοδήγησιν αὐτῶν εἰς τό πῶς νά ἀξιοποιοιοῦν τήν προσκυνηματικήν θεωρίαν διά τήν πνευματικήν κατάρτισιν αὐτῶν. Χρόνον ὡσαύτως διέθεσεν ἡ Ὑμετέρα Μακαριότης δεχομένη συχνάκις διπλωματικούς ἀντιπροσώπους κρατῶν, οἱ ὁποῖοι θεωροῦν ἐκ τῶν ὧν οὐκ ἄνευ καθῆκον αὐτῶν τήν  ἐπίσκεψιν παρ’ Αὐτῇ διά τήν ἐκζήτησιν συμβουλίας εἰς τήν διαμόρφωσιν παρ’ αὐτῶν στάσεως συμβαλλούσης εἰς τήν εἰρήνην τῆς περιοχῆς ἡμῶν καί τῆς εὐρυτέρας Μέσης Ἀνατολῆς. Οὕτω διά τῶν τοποθετήσεων καί τῶν ἐνεργειῶν Αὐτῆς ἡ Ὑμετέρα Μακαριότης προέβαλε καί κατέστησε γνωστόν τό Πατριαρχεῖον πέραν τῶν γεωγραφικῶν ὁρίων αὐτοῦ διεθνῶς ὡς παράγοντος συνδιαλλαγῆς, εἰρήνης καί προόδου.

Ὅσον ἀφορᾷ τήν ἐν Χριστῷ κοινωνίαν τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, διά τήν μή ἐξέλιξιν τῆς ὑφισταμένης, ὡς μή ὤφελε, οὐχί πλήρους εὐχαριστιακῆς κοινωνίας εἰς σχίσμα, καί διά μίαν μαρτυρίαν ὁμονοίας εἰς τόν σύγχρονον κόσμον, ἰδιαιτέρως ἐμερίμνησεν ἡ Ὑμετέρα Μακαριότης, ὡς ἀποδεικνύεται ἐκ τῆς προσφάτου ἐπισήμου εἰρηνικῆς ἐπισκέψεως εἰς τό Πατριαρχεῖον τοῦ νεοεκλεγέντος Πατριάρχου Βουλγαρίας κ. Δανιήλ, τόν ὁποῖον μετά τήν εἰς Ἱερουσαλήμ καί τό Πατριαρχεῖον ἐπίσκεψιν μετά πανηγυρικοῦ Πατριαρχικοῦ Εὐχαριστιακοῦ Συλλειτούργου εἰς τόν Ναόν τῆς Ἀναστάσεως καί ἐπίσκεψιν εἰς τά λοιπά Πανάγια Προσκυνήματα, ἡ Ὑμετέρα Μακαριότης ἐτίμησε, συνοδεύσασα εἰς Ἰορδανίαν, εἰς τό ἐν τῷ τόπῳ τοῦ Βαπτίσματος «Μάγκτας» προσφάτως ἱδρυθέν ὑπό τοῦ Πατριαρχείου ἐν συνεργασίᾳ μετά τῆς Ἰορδανικῆς Κυβερνήσεως Διεθνές Πανεπιστήμιον, εἰς τήν συνάντησιν αὐτοῦ μετά τοῦ Βασιλέως τῆς Ἰορδανίας Ἀμπντάλλα, τοῦ καί ἔχοντος τήν κουστωδίαν τῶν Χριστιανικῶν καί Μουσουλμανικῶν προσκυνημάτων τῆς Ἁγίας Γῆς, εἰς τό ἐν Μαδηβᾷ προσκύνημα  μετά  τοῦ Βυζαντινοῦ Χάρτου τῆς Ἁγίας γῆς, εἰς Γέρασα καί εἰς τήν ἱεράν Μονήν τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς εἰς Ντιμπίν. Ἡ μέριμνα αὕτη τῆς διατηρήσεως τῆς ἐν Χριστῷ κοινωνίας ἐν τῷ συνδέσμῳ τῆς εἰρήνης ὡσαύτως ἐμφαίνεται καί ἐκ τῆς προσφάτου ἐπισκέψεως τῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος εἰς τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον καί εἰς τό Πατριαρχεῖον Μόσχας.

Διά τήν ταυτότητα καί προστασίαν τῶν Χριστιανῶν τῆς Ἁγίας Γῆς, τήν ἐλευθερίαν τῆς λατρείας καί τήν διασφάλισιν τοῦ καθεστῶτος τῆς Ἁγίας Πόλεως, ἰδιαιτέρως ἐμερίμνησε ἡ Ὑμετέρα Μακαριότης. Ἐπί τῷ σκοπῷ τούτῳ Αὕτη ἐπεσκέφθη τόν Πρόεδρον τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν κ. Donald Trump, τόν ὁποῖον καί ἐτίμησε διά τῆς τιμητικῆς διακρίσεως τοῦ Τάγματος τῶν Ἱπποτῶν τοῦ Παναγίου Τάφου. Ἐπί τῷ αὐτῷ σκοπῷ Αὕτη ἐπεσκέφθη καί τόν Πρόεδρον τῆς Ρωσίας κ. Πούτιν, παρά τοῦ ὁποίου καί ἐτιμήθη διά τοῦ βραβείου τῆς συμβολῆς «εἰς τήν συμφιλίωσιν καί τήν εἰρήνην τῶν λαῶν». Διά τήν εὐρεῖαν εἰρηνευτικήν Αὐτῆς δραστηριότητα καί ἰδίᾳ διά τήν καλλιέργειαν συσφίγξεως τῶν δεσμῶν τοῦ Πατριαρχείου καί τῆς μητρός Ἑλλάδος ἡ Ὑμετέρα Μακαριότης ὡσαύτως ἐτιμήθη κατόπιν προσκλήσεως δι’ ἐπισήμου ἐπισκέψεως εἰς Ἑλλάδα, ἐν συναντήσει μετά τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν κ. Ἱερωνύμου,  ἐν  ἐπισήμῳ ὑποδοχῇ παρά τοῦ Προέδρου τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας κ. Τασούλα, τοῦ Πρωθυπουργοῦ κ. Μητσοτάκη, τοῦ ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν κ. Γεραπετρίτου, τῆς Ὑπουργοῦ Παιδείας καί Θρησκευμάτων καί Ἀθλητισμοῦ, τοῦ Προέδρου τῆς Ἑλληνικῆς Ναυτιλίας καί παρά τοῦ Δημάρχου τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν κ. Δούκα  δι’ἀπονομῆς μάλιστα τοῦ μεταλλίου τῆς πόλεως.

Τά μνημονευθέντα, Μακαριώτατε, τυγχάνουν ὀλίγα μόνον ἐρανίσματα ἐκ τοῦ πλουσίου λειμῶνος τῆς Ποιμαντικῆς Ὑμῶν δραστηριότητος, τά ὁποῖα προσδίδουν εἰς ἡμᾶς τούς  Ἁγιοταφίτας ἐλπίδα καί θάρρος, διά νά συνεργαζώμεθα μεθ’ Ὑμῶν ἐν ἐκκλησιαστικῇ καί μοναχικῇ ὑπακοῇ καί ἁμιλλώμεθα μεταξύ ἡμῶν ἐν ἀγάπῃ ἀδελφικῇ, ἵνα ὦμεν τέλειοι καί συντελῶμεν μεθ’ Υμῶν εἰς τήν συνέχισιν τῆς ἐπιτελέσεως τῆς ἀποστολῆς τοῦ Πατριαρχείου, τῆς μαρτυρίας δηλονότι τῆς ἐν Χριστῷ  σωτηρίου  ἀληθείας  εἰς τόν κόσμον.

Ὑψῶν τό ποτήριον, Μακαριώτατε, εὔχομαι Ὑμῖν ἐξ ὀνόματος τῆς ἁγίας καί ἱερᾶς Συνόδου καί τῆς Ἁγιοταφιτικῆς Ἀδελφότητος ὅλης μακροημέρευσιν ἐν ὑγιείᾳ καί δυνάμει κυβερνητικῇ, διά νά ἀπολαμβάνητε τήν χαράν καί τήν ἀγαλλίασιν, τήν πηγάζουσαν ἐκ τῶν ἔργων Ὑμῶν καί τοῦτο πρός ἔπαινον τοῦ εὐλογημένου ἡμῶν γένους καί δόξαν τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ ἡμῶν».

Ἀκολούθως προσεφώνησε τόν Μακαριώτατον  ὁ Ὑπουργὸς Ὑγιείας τῆς Ἑλλάδος κ. Ἄδωνις Γεωργιάδης, οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς Ρωσίας, καί τῆς Γεωργίας, οἱ ἐκπρόσωποι τῶν ἀδελφῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας Ἀρχιμανδρίτης π. Φιλόθεος, τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας τῆς Διασπορᾶς (ROCOR) Ἀρχιμανδρίτης π. Ρωμανός, τοῦ Πατριαρχείου Ρουμανίας Ἀρχιμανδρίτης π. Ἰωάννης, οἱ ἐκπρόσωποι τῶν Μητροπόλεων τῆς δικαιοδοσίας τοῦ Πατριαρχείου Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναζαρέτ κ. Κυριακός, ὁ Σεβασμιώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἰόππης κ. Δαμασκηνός, ὁ Πατριαρχικὸς Ἐπίτροπος Βηθλεὲμ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Διοκαισαρείας κ. Βενέδικτος, ὁ  Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ἄκκρης – Πτολεμαΐδος κ. Μακάριος, ὁ Πρωτοπρεσβύτερος π. Φάραχ Μπαντούρ ἐξ ὀνόματος τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις Ἀραβοφώνου Ὀρθοδόξου ποιμνίου τοῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου, καὶ ὁ Διευθυντής τῶν Ἀραβοφώνων Σχολῶν τοῦ Πατριαρχείου κ. Μάϊκ Φαράζ.

Ἠκολούθησεν ἡ εὐχαριστήριος Ἀντιφώνησις τοῦ Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου ὡς ἕπεται:

«Εὐλόγει, ἡ ψυχή μου, τὸν Κύριον καὶ πάντα τὰ ἐντός μου τὸ ὄνομα τὸ ἅγιον αὐτοῦ· εὐλόγει, ἡ ψυχή μου, τὸν Κύριον καὶ μὴ ἐπιλανθάνου πάσας τὰς ἀνταποδόσεις αὐτοῦ», (Ψαλμ. 102, 1-2).

Ἐξοχώτατε Γενικὲ Πρόξενε τῆς Ἑλλάδος κ. Δημήτριε Ἀγγελοσόπουλε,

Σεβαστοὶ Ἅγιοι Πατέρες καὶ Ἀδελφοί,

Εὐλαβεῖς Χριστιανοὶ καὶ Προσκυνηταί.

«Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ Πατὴρ τῶν οἰκτιρμῶν καὶ Θεὸς πάσης παρακλήσεως», (Β΄ Κορ. 1,3) ὅτι εὐδόκησεν δοῦναι ἡμῖν τὴν ἑορτὴν ταύτην, εἰκοστὴν πρώτην ἐπέτειον τῆς Ἐνθρονίσεως τῆς Ἡμετέρας Μετριότητος, ἐπὶ τῷ Χριστωνύμῳ καὶ Ἀποστολικῷ θώκῳ τοῦ ἁγίου ἱερομάρτυρος καὶ δικαίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου καὶ πρώτου Ἱεράρχου τῆς καθ’ ἡμᾶς ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας τῶν Ἱεροσολύμων.

Κατὰ τὸν θεῖον Παῦλον, «ἔθετο ὁ Θεὸς ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ πρῶτον Ἀποστόλους» (Α΄Κορ. 12, 28) «τὸ δὲ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἔθετο ἐπισκόπους ποιμαίνειν τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ, ἣν περιεποιήσατο διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος» (Πράξ. 20, 28). Αὐτὸ τοῦτο τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, τὸ Πνεῦμα τοῦ Χριστοῦ ἔχρισεν Ἰάκωβον τὸν Θεσπέσιον, Ποιμένα καὶ «ἐπίσκοπον Θεοῦ» (Τίτ. 1, 7) «τῆς σκηνῆς τῆς ἀληθινῆς, τοὐτέστιν τῆς Ἐκκλησίας, ἣν ἔπηξεν ὁ Κύριος καὶ οὐκ ἄνθρωπος», (Ἑβρ. 8, 2).

Λέγομεν δὲ τοῦτο, διότι ἡ σημερινὴ ἑόρτιος Ἐνθρονιστήριος ἐπέτειος δὲν ἀφορᾷ εἰς τὴν ταπεινότητα Ἡμῶν, ἀλλὰ εἰς τὸν ἱερὸν θεσμὸν τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας, τοῦ Χριστοῦ ὄντος «ἡ κεφαλὴ τοῦ σώματος, τῆς Ἐκκλησίας» (Κολ. 1, 18).

Διὸ καὶ ἡμεῖς εὐγνώμονες ὄντες καὶ μὴ ἐπιλανθανόμενοι τῶν εὐεργεσιῶν τοῦ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ, κατήλθομεν μετὰ τῶν συνοδευόντων Ἡμῖν τιμίων μελῶν τῆς Ἁγιοταφιτικῆς ἡμῶν Ἀδελφότητος, ἁγίων Ἀρχιερέων, ἱερέων, ἱερομονάχων, διακόνων καὶ μοναχῶν εἰς τὸν Πανίερον Ναὸν τῆς Ἀναστάσεως, ἔνθα ἀνεπέμψαμεν εὐχαριστήριον Δοξολογίαν τῷ ἁγίῳ Τριαδικῷ Θεῷ, τῷ θαυμαστῷ ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ, (Πρβλ. Ψαλμ. 67, 36).

Ἐνωτιζόμενοι τὸ κήρυγμα τοῦ θεσπεσίου Παύλου λέγοντος· «Αὐτὸς ὁ Κύριος ἔδωκε τοὺς μὲν ἀποστόλους, τοὺς δὲ προφήτας, τοὺς δὲ εὐαγγελιστάς, τοὺς δὲ ποιμένας καὶ διδασκάλους, πρὸς καταρτισμὸν τῶν ἁγίων (τῶν Χριστιανῶν) εἰς ἔργον διακονίας, εἰς οἰκοδομὴν τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ» (Πρβλ. Ἐφ. 4, 11-12)· οὐκ ἠμελήσαμεν τῆς μερίμνης ἁπάντων τῶν ἐν τῇ ἐκκλησιαστικῇ καὶ πνευματικῇ δικαιοδοσίᾳ Ἡμῶν τελούντων χριστιανικῶν καὶ δὴ Ρωμαιορθοδόξων κοινοτήτων, ποιούμενοι «δεήσεις, προσευχάς, ἐντεύξεις καὶ εὐχαριστίας ὑπὲρ πάντων ἀνθρώπων» (Α΄ Τιμ. 2, 1) κατὰ τὴν παράκλησιν τοῦ θείου Παύλου.

Οὐχ ἧττον δέ, εἰς οὐδὲν ὠλιγωρήσαμεν τῆς ἐν ἡμῖν ἀποστολῆς, τῆς ἀφορώσης δηλονότι τῶν καθ’ ἡμῶν παναγίων σεβασμάτων, ἀπαραγράπτων προνομίων καὶ δικαιωμάτων τοῦ εὐσεβοῦς καὶ βασιλικοῦ γένους τε καὶ ἔθνους τῶν Ρωμαίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, διὰ τῶν ἐπιτελουμένων ἔργων ἀνακαινίσεων καὶ εὐπρεπισμοῦ αὐτῶν, τῇ οἰκονομικῇ συνδρομῇ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ εὐλαβῶν προσκυνητῶν καὶ ὁμογενῶν ἐκκλησιαστικῶν ἱδρυμάτων. «Οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσι τὸν Πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς», (Ματθ. 5, 16),  λέγει Κύριος.

Προσέτι δὲ, στοιχοῦντες εἰς τὸν λόγον τοῦ μεγαλοφωνοτάτου Προφήτου Ἡσαΐου· «διὰ Σιὼν οὐ σιωπήσομαι καὶ διὰ Ἱερουσαλὴμ οὐκ ἀνήσω» (Ἡσ. 62,1), οὐκ ἐπαύσαμεν φωνῇ μεγάλῃ καὶ ἐν πλήρει συνειδήσει, ἐφιστῶντες τὴν προσοχὴν τῶν κυβερνητῶν τῶν μεγάλων πολιτικῶν δυνάμεων, ἐπὶ τῇ διακυβευομένῃ ἀλλοιώσει τοῦ ὑφισταμένου καὶ διὰ διεθνῶν συνθηκῶν κατωχυρωμένου, πολυπολιτισμικοῦ, πολυθρησκευτικοῦ καὶ πολυεθνικοῦ χαρακτῆρος τῆς ἁγίας πόλεως Ἱερουσαλήμ, ἰδιαιτέρως δὲ τοῦ καθεστῶτος τῶν Παναγίων Προσκυνημάτων καὶ τῶν συναφῶν ἐκκλησιαστικῶν καὶ ἁγιογραφικῶν χωρῶν, ὡς καὶ τῆς προστασίας τῶν Χριστιανῶν τῶν διαβιούντων ἐν τῇ ἁγίᾳ Γῇ καὶ τῇ εὐρυτέρᾳ περιοχῇ τῆς Μέσης Ἀνατολῆς.

Σημειωτέον, ὅτι μετὰ θλίψεως καὶ ἐν ἀθυμίᾳ παρηκολουθήσαμεν ταῖς ἐν τῇ Λωρίδι τῆς Γάζης συνεχιζομέναις δραματικαῖς ἐνεργείαις, τὴν ἀπώλειαν πλήθους ἀθῴων κατοίκων ἄνευ τινὸς διακρίσεως ἡλικίας ἢ θρησκεύματος, ὡς καὶ τὴν καταδίωξιν τῶν πᾶσαν ὥραν κινδυνευόντων ἐν τῇ Ἱερᾷ Μονῇ τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου ἡμετέρων Ἁγιοταφιτῶν ἀδελφῶν, τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Τιβεριάδος Ἀλεξίου, Πατριαρχικοῦ ἡμῶν Ἐπιτρόπου καὶ τοῦ Ἀρχιμανδρίτου πατρὸς Σίλα, ἐφημερίου, τῶν μετ’ αὐτοθυσίας ὄντως διακονούντων τὸ ἐναπομεῖναν Χριστεπώνυμον ἡμῶν ποίμνιον. «Ἐγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός. Ὁ ποιμὴν ὁ καλὸς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τίθησιν ὑπὲρ τῶν προβάτων» (Ἰωαν. 10, 11) λέγει Κύριος.

Πρὸς τοῦτο, θερμῶς ἐκφράζομεν εὐχαριστίας τῇ Ἑλληνικῇ Πολιτείᾳ, ἡ ὁποία ἀπένειμε ἀνωτέραν τιμητικὴν διάκρισιν εἰς τούς ὡς ἄνω διακονητάς, εἰς ἀναγνώρισιν καὶ ἐπίγνωσιν τῆς θυσιαστικῆς αὐτῶν προσφορᾶς, πρὸς τὴν πόλιν τῆς Γάζης καὶ τὴν ἐκεῖ Ἱερὰν Μονὴν τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου.

Ἡ Γεραρὰ Ἁγιοταφιτικὴ ἡμῶν Ἀδελφότης μετὰ τῆς Ἡμετέρας Μετριότητος, ἀμετάθετοι ὄντες ἐν τῇ αὐλῇ τῆς θείας Προνοίας, ἀνατεθείσῃ ἡμῖν ἀποστολὴν τῆς διαφυλάξεως τῶν ἁγιογραφικῶν σεβασμάτων, ὡς καὶ τῆς διακονίας τοῦ εὐσεβοῦς Χριστεπωνύμου ποιμνίου, οὐκ ἐπαύσαμεν εὐαγγελιζόμενοι τὴν ἐν Χριστῷ ἀγάπην, δικαιοσύνην καὶ εἰρήνην, κατὰ τὸ παράγγελμα τοῦ θείου Παύλου λέγοντος «μετὰ πάντων ἀνθρώπων εἰρηνεύοντες, μηδενὶ κακὸν ἀντὶ κακοῦ ἀποδιδόντες» (Πρβλ. Ρωμ. 12, 17-18), καὶ «μὴ νικῶ ὑπὸ τοῦ κακοῦ, ἀλλὰ νίκα ἐν τῷ ἀγαθῷ τὸ κακόν» (Ρωμ. 12, 21).

Λέγομεν τοῦτο, διότι ἡ μὲν ἀνθρωπότης «καὶ αὐτὴ ἡ κτίσις συστενάζει καὶ συνωδίνει» (Ρωμ. 8, 22) ἕνεκεν τῆς ἐπικρατούσης συγχύσεως «τῶν ἐσκοτισμένων τῇ διανοίᾳ, ὄντων ἀπηλλοτριωμένων τῆς ζωῆς τοῦ Θεοῦ διὰ τὴν ἄγνοιαν τὴν οὖσαν ἐν αὐτοῖς διὰ τὴν πώρωσιν τῆς καρδίας αὐτῶν» (Ἐφ. 4, 18)· ἡ δὲ ἀποστολὴ τῆς ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, καὶ δὴ τῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἱεροσολύμων, τῆς τεθεμελιωμένης ἐν τῷ λυτρωτικῷ αἵματι τοῦ Χριστοῦ ἅμα καὶ τῷ μαρτυρικῷ αἵματι τοῦ πρώτου αὐτῆς Ἱεράρχου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου, εἶναι ἡ μαρτυρία τοῦ φωτὸς τῆς ἀναστάσεως καὶ τῆς ἐκμηδενίσεως τοῦ θανάτου τοῦ Χριστοῦ. «Τῇ ἐλευθερίᾳ οὖν, ᾗ Χριστὸς ἡμᾶς ἠλευθέρωσε, στήκετε, καὶ μὴ πάλιν ζυγῷ δουλείας ἐνέχεσθε» (Γαλ. 5, 1) παραγγέλλει ὁ θεῖος Παῦλος. Αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν μαρτυρίαν τοῦ Χριστοῦ καταγγέλλει ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ ἡ τῶν Ἱεροσολύμων Ἐκκλησία ἐκ τοῦ τόπου τοῦ «Μαρτυρίου τῆς δικαιοσύνης», τοὐτέστιν τοῦ Γολγοθᾶ καθὼς καὶ τοῦ «κενοῦ Μνήματος» τῆς ἐλπίδος τοῦ Ἀναστάντος Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ.

Ἡ τῆς Ἡμετέρας Μετριότητος ἀγομένη σήμερον εἰκοστὴ πρώτη Ἐνθρονιστήριος ἐπέτειος, ἀφορᾷ πρωτίστως εἰς τὴν σκηνὴν τὴν ἀληθινήν, τοὐτέστιν τὴν Ἐκκλησίαν, ἥν ἔπηξεν ὁ Κύριος ἐν τῷ αἵματι αὐτοῦ (Πρβλ. Ἑβρ. 8, 2) ἀφ’ ἑνός· ὡς καὶ τὸν ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ θεσμὸν τῆς Ἀποστολικῆς διαδοχῆς ἐν τῷ ἀξιώματι τοῦ Ἐπισκόπου, ἀφ’ ἑτέρου. «Ἰακώβου τοῦ πρώτου… τὴν ἐπισκοπὴν πρὸς τοῦ Σωτῆρος καὶ τῶν ἀποστόλων ὑποδεξαμένου, ὃν καὶ ἀδελφὸν τοῦ Χριστοῦ οἱ θεῖοι λόγοι περιέχουσιν», γράφει ἐν τῇ ἱστορίᾳ αὐτοῦ ὁ Εὐσέβιος Καισαρείας. (Ἴδε Β.Ε.Π., τόμ. 20, σελ. 24.) Κατὰ δὲ τὸν θεῖον Ὠριγένην, «οἱ ἀπόστολοι καὶ οἱ τοῖς ἀποστόλοις ὡμοιωμένοι, ἱερεῖς ὄντες κατὰ τὸν μέγαν ἀρχιερέα», «πάσῃ τῇ οἰκουμένῃ νόμους ἔθηκαν» λέγει ὁ Ἱερὸς Χρυσόστομος.

Ἡμεῖς ἐλέῳ Θεοῦ «ὡμοιωμένοι» γεγονότες τῶν ἁγίων Ἀποστόλων καὶ τῆς ἱερωσύνης αὐτῶν κατὰ τὸν μέγαν ἀρχιερέα καὶ ἀρχιποίμενα Χριστόν, οὐκ ὠλιγωρήσαμεν μήτε ἐν τῇ Πατριαρχικῇ, ἡγουμενικῇ καὶ ἱεραρχικῇ διακονίᾳ ἡμῶν, διὸ ἔχομεν συναντιλήπτορας καὶ συγκοινωνοὺς τοὺς σεβαστοὺς καὶ ἀγαπητοὺς ἐν Χριστῷ ἡμῖν Ἁγιοταφίτας Πατέρας καὶ ἀδελφοὺς Ἀρχιερεῖς, ἱερεῖς, ἱερομονάχους, διακόνους καὶ μοναχούς, τοὺς διακρινομένους διὰ τὴν θυσιαστικὴν αὐτῶν διάθεσιν καὶ τὸ ἀνόθευτον ὁμοθυμαδικὸν φρόνημα τὸ κληροδοτηθὲν ἡμῖν, τοῖς Ἁγιοταφίταις, ὑπὸ Σάββα τοῦ ἡγιασμένου καὶ τοῦ ἐν ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν Σωφρονίου Πατριάρχου Ἱεροσολύμων. «Ὁ μένων ἐν τῇ διδαχῇ τοῦ Χριστοῦ, οὗτος καὶ τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱὸν ἔχει» (Β΄ Ἰωαν. 9) διδάσκει ὁ ἁγιώνυμος ὁ Θεολόγος. «Ἡ δὲ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ συνέχει» τὴν ἑνότητα τῆς Γεραρᾶς Ἁγιοταφιτικῆς ἡμῶν Ἀδελφότητος. (Πρβλ. Β΄ Κορ. 5, 14).

Εἰς τὴν ἐν Χριστῷ ἑνότητα καὶ τὴν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος κοινωνίαν καλεῖ πάντας ἡμᾶς, ἰδιαιτέρως τὰς ἀδελφὰς Ὀρθοδόξους Ἐκκλησίας, ἡ Ἐνθρονιστήριος αὕτη ἐπέτειος τῆς Μετριότητος ἡμῶν. «Ἰδοὺ νῦν καιρὸς εὐπρόσδεκτος, ἰδοὺ νῦν ἡμέρα ἐνότητος καὶ ἡμέρα σωτηρίου» (Β΄ Κορ. 6, 2). Ἰδοὺ καὶ πάλιν καιρὸς παύσεως τῶν διχοστασιῶν καὶ μερισμῶν τῶν Ὀρθοδόξων ἀδελφῶν ἡμῶν Ἐκκλησιῶν, «ἵνα ὦσιν τετελειωμένοι εἰς ἕν» (Πρβλ. Ἰωαν. 17, 23).

Διὸ καὶ ἡμεῖς εἰς διακονίαν ποιμαντικὴν τοῖς ἁγίοις ἡμῖν ἀδελφοῖς Χριστιανοῖς, ὡς καὶ λατρείᾳ λογικῇ τοῖς παναγίοις προσκυνήμασιν τοῦ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ τάξαντες ἑαυτούς, «καυχώμεθα ἐν ταῖς θλίψεσιν, κατὰ Παῦλον, εἰδότες ὅτι ἡ θλῖψις ὑπομονὴν κατεργάζεται, ἡ δὲ ὑπομονὴ δοκιμήν, ἡ δὲ δοκιμὴ ἐλπίδα» (Ρωμ. 5, 3-4)· ἀδιαλείπτως καὶ ἐν εὐχαριστίᾳ προσευχόμεθα τῷ Θεῷ τῆς εἰρήνης, ἵνα εἰρηνοποιήσῃ τὴν ἐκ τοῦ πυρὸς τοῦ πολέμου καὶ τῶν αἱμοβόρων ἐγκλημάτων τῆς τρομοκρατίας, δοκιμαζομένην Βιβλικὴν ἡμῶν γῆν, τηρήσῃ δὲ ἐν ταῖς καρδίαις τῶν ἁγίων Προκαθημένων τῶν ὁμοδόξων ἀδελφῶν Ἐκκλησιῶν, τὴν ἑνότητα τοῦ Πνεύματος ἐν τῷ συνδέσμῳ τῆς εἰρήνης (Πρβλ. Ἐφ. 4, 3).

Παρακαλοῦμεν «τὸν Θεὸν τῆς εἰρήνης, καταρτίσαι ἡμᾶς ἐν παντὶ ἔργῳ ἀγαθῷ εἰς τὸ ποιῆσαι τὸ θέλημα αὐτοῦ» (Πρβλ. Ἑβρ. 13, 20-21), διὰ τῶν πρεσβειῶν τῆς Ὑπερευλογημένης Δεσποίνης Θεοτόκου καὶ Ἀειπαρθένου Μαρίας, καὶ τῶν ἱκεσιῶν τοῦ ἐν ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν Νεκταρίου ἐπισκόπου Πενταπόλεως. Ἡ χάρις τοῦ Παναγίου καὶ Ζωοδόχου Τάφου ἐνισχύῃ καὶ διαφυλάττῃ πάντας ἡμᾶς ἐν παντὶ καὶ πάντοτε.

Ἐπὶ δὲ τούτοις, ἐπικαλούμεθα, ἐπὶ πάντας τοὺς συμπροσευξαμένους ἡμῖν καὶ τιμήσαντας διὰ τῆς παρουσίας αὐτῶν τὴν Ἐνθρονιστήριον ταύτην ἑορτὴν ἡμῶν, δύναμιν τὴν ἐξ ὕψους, τὴν φωτιστικὴν ἐνέργειαν τοῦ Παναγίου Τάφου καὶ πᾶσαν δωρεὰν Θεοῦ εὐλογίαν, ἐκφράζοντες θερμὰς εὐχαριστίας καὶ πρὸς τὸν προσφωνήσαντα Ἡμᾶς, τὸν Γέροντα Ἀρχιγραμματέα, Σεβασμιώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Κωνσταντίνης, κ. Ἀρίσταρχον ὁμιλήσαντα ἐξ ὀνόματος τῶν τιμίων μελῶν τῆς Ἁγίας καὶ Ἱερᾶς Συνόδου καὶ τῶν σεβαστῶν μελῶν τῆς Ἁγιοταφιτικῆς ἡμῶν Ἀδελφότητος, τὸν Ἐξοχώτατον Ὑπουργόν Ὑγιείας τῆς Ἑλλάδος κ. Ἄδωνιν Γεωργιάδην, τόν Πρέσβυν τῆς Ρωσίας εἰς Τέλ – Ἀβίβ κ. Ἀνατόλιον Βικτορώβ, τόν Πρέσβυν τῆς Γεωργίας κ. Beka, τόν ἐκπρόσωπον τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας Ἀρχιμανδρίτην π. Φιλόθεον, τόν ἐκπρόσωπον τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας τῆς Διασπορᾶς (ROCOR) Ἀρχιμανδρίτην π. Ρωμανόν, τόν ἐκπρόσωπον τοῦ Πατριαρχείου Ρουμανίας Ἀρχιμανδρίτην π. Ἰωάννην, καί τούς προσφωνήσαντας ἐξ ὀνόματος τῶν Μητροπόλεων τῆς δικαιοδοσίας τοῦ Πατριαρχείου Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Ναζαρέτ κ. Κυριακόν, τόν Σεβασμιώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Ἰόππης κ. Δαμασκηνόν, τόν Πατριαρχικὸν Ἐπίτροπον Βηθλεὲμ Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Διοκαισαρείας κ. Βενέδικτον, τόν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Ἄκκρης – Πτολεμαΐδος κ. Μακάριον, τόν Πρωτοπρεσβύτερον π. Φάραχ Μπαντούρ ὁμιλήσαντα ἐξ ὀνόματος τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις Ἀραβοφώνου Ὀρθοδόξου ποιμνίου τοῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου, καὶ τόν Διευθυντήν τῶν Ἀραβοφώνων Σχολῶν τοῦ Πατριαρχείου κ. Μάϊκ Φαράζ. Εἰς ὑγιείαν πάντων ἡμῶν! Ἀμήν. Γένοιτο».

Τὴν δεξίωσιν εἰς τὸ Πατριαρχεῖον ἠκολούθησε μοναστηριακὴ τράπεζα.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας

About The Author